meer info
Home > Des nu al in de stad > Textiel als uitgangspunt voor circulaire mode

Textiel als uitgangspunt voor circulaire mode

Materiaal- en productiekennis zijn van onschatbare waarde voor circulaire mode.

Dat is dé overtuiging van ontwerpster Anita Evenepoel, die furore maakte met experimentele theaterkostuums en juwelencollecties, en tot in 2007 nog internationaal succes oogste met haar Prêt à partir (PAP)-collectie.

Haar advies? “Experimenteer eens met stoffen en probeer het productieproces te vereenvoudigen. Het resultaat zullen meer duurzame ontwerpen zijn.”

Synthetische stoffen en hun mogelijkheden

Dat Anita een grote passie heeft voor textiel is wel duidelijk. “Van kinds af aan was ik er al mee bezig. Ik was altijd een beetje anders gekleed en ook de materialen van de moderne jaren’60-meubels fascineerden me”, vertelt Anita.

“Al jarenlang experimenteer ik dan ook al volop met synthetische stoffen. En toch zijn ze niet populair in de modewereld. Ze zijn nochtans ideaal voor minder arbeidsintensieve en duurzamere technieken: denk maar aan een lasercutter die stoffen bijna naadloos met elkaar versmelt. Of laserprinten, waarbij geen liters water nodig zijn om je stoffen te kleuren.”

Eenvoudig ontwerpen, produceren en recycleren

“Die innovatieve technieken lieten me toe te antwoorden op de vraag die ik me al heel mijn leven stel: hoe kan ik het productieproces vereenvoudigen en versnellen? En lukt dit zonder toevoeging van andere materialen, zodat we één stof voor het hele ontwerp houden?”, gaat Anita verder.

“Ik stel me die laatste vraag omdat ik recycleren belangrijk vind, maar niet graag tijd verlies met het uit elkaar halen van verschillende materialen. Ontwerp ik dus een stuk volledig uit polyester bijvoorbeeld, dan is dat helemaal niet zo milieuvervuilend. Je mag het natuurlijk niet wegsmijten, maar je moet het hergebruiken door het te versmelten tot nieuwe vezels. Want dat is net heel duurzaam.”

Textielleer als opstapje naar verandering

Maar is de modesector hier wel klaar voor?

“Misschien zijn de patronen vandaag te complex en zijn we nog te hard vastgeroest in onze methodes”, geeft Anita toe. “Veranderen kan door de modeopleiding te vervolledigen met textielonderzoek, want dat is de eerste stap richting die nieuwe technieken. Tijdens mijn lessen en workshops aan de modeacademie deel ik alvast mijn materiaal- en designkennis met de volgende generatie ontwerpers.”

“Maar wat met de consument? Kledij is nu zo goedkoop dat we consumenten moeilijk kunnen engageren om dieper in hun portefeuille te tasten. Investeerders gaan volop voor omzet, en die kunnen we vandaag nog niet voorspellen, omdat er nog niet genoeg is geëxperimenteerd. Ontwerpers stoten dus op verschillende muren en kiezen daarom voor vertrouwde technieken.”

Nieuwe generatie geeft hoop

“Gelukkig zie ik bij mijn studenten ook veel interesse in nieuwe technieken en stoffen. In mijn atelier komen ze graag experimenteren. Ik stimuleer ze daarin en zet zelf ook graag mijn schouders onder innovatieve projecten.

Zoals dat van Martijn van Strien: hij dacht out of the box en ontwierp doe-het-zelf-kledij. Je downloadt het patroon voor een kleine bijdrage, laat de stof in een Fablab knippen en je steekt het simpelweg zelf in elkaar. Fantastisch idee: het gaat overstock tegen, is origineel en beschikbaar voor iedereen.

Ook met Wim Lettens van WelTecs, die stoffen met een lasercutter aan elkaar smelt, zit ik binnenkort samen. Samen gaan we op zoek naar een mooi, duurzaam product met een simpel productieproces.

Vanuit verschillende achtergronden de krachten bundelen en kennis delen, is dus de boodschap voor een circulaire modesector!”

interview: november 2016
de website van Anita Evenepoel

 jas, winter 2000, vervilte wol, PAP
Deel deze pagina

Reactie toevoegen