meer info
Home > Des panels > Hoe kunnen mode ontwerpers mee de modeketen sluiten

Hoe kunnen mode-ontwerpers mee de modeketen sluiten?

Design to last: kwaliteit op twee vlakken

 

De experten konden zich vinden in de baseline en de basisprincipes voor hun beroep. Het zouden echter geen ontwerpsters zijn, mochten ze niet meteen wijzen op het feit dat kwaliteit meer is dan enkel productkwaliteit.

Een mooi ontwerp dat mooi blijft – het woord ‘tijdloos’ lag op ieders lippen – is ook duurzaam omdat het stuk in kwestie langer zal meegaan.

Kwaliteit is dus niet enkel een cruciaal element qua gebruikte materialen maar ook qua uitzicht en uitstraling.

 

Goede keuzes en slechte

Designers verdrinken in de keuzemogelijkheden, ook als het gaat om duurzaamheidslabels. Daar waren de experten het over eens.

Veel labels betekenen echter niets of niet genoeg. Het GOTS-label kon nog op de meeste bijval rekenen omdat het momenteel het meest omvattende kader aanbiedt. En neen, het hoeft niet zo te zijn dat een GOTS-gecertificeerd kledingstuk veel duurder is.

Want die schrik zit er bij de retailers goed in. Ze willen duurzame(re) lijnen aanbieden maar dat mag uiteraard niet duurder zijn want de winkel moet draaien. Gevolg: stukken gemaakt van lage kwaliteit biokatoen die daardoor sneller verslijten en de consument die – onterecht – ‘bio’ verbindt met ‘slechte kwaliteit’.

Kennis opbouwen en experimenteren

Wil je als ontwerper weten waar je goed (en duurzaam) materiaal kunt vinden, dan moet je je blijven informeren, je database constant updaten, kennis vergaren in binnen- én buitenland. Dergelijke constante research verslindt tijd en is dus kostbaar. Kennis is daarom het grootste kapitaal van hun bedrijf beaamden de experten.

Maar blijf dan niet op die kennis ‘zitten’. Delen is ook op dit vlak de boodschap. Die kennisdeling creëert bij collega-ontwerpers meer vraag naar duurzame stoffen, waardoor producenten geneigd zullen zijn ze (breder) aan te bieden. De daad bij het woord voegend: kijk eens naar Interloom, een online kennisplatform over duurzame stoffen en technieken.

Er werd rond tafel ook een lans gebroken voor het experiment. Breng minstens één kledingstuk op de markt dat geproduceerd werd volgens nieuwe productietechnieken: 3D geprint of op basis van zogenaamde ‘groeimaterialen’ (fruitleer, schimmels,…). Ook al moet je, zeker in het laatste geval, het onverwachte verwachten.

Stedelijke steun

De experten hadden vanuit hun perspectief best nog wel wat ideëen over hoe een stad als Antwerpen circulaire mode zou kunnen steunen:

  • ongebruikte ruimtes en/of panden goedkoop (of gratis) aanbieden aan de creatieve industrie zoals bijvoorbeeld Eindhoven doet;
  • retailers groot en klein bewuster maken van het belang van duurzaamheid;
  • bij overheidsaankopen meer gewicht toekenen aan duurzaamheidscriteria;
  • een beurs of conferentie met de nadruk op informatie over duurzame materialen.
Ilke Cop
Deel deze pagina

Reactie toevoegen